Pashinyan'ın 50 günü - Rusya'dan gözlem - ÖZEL | Eurasia Diary - ednews.net

26 Ekim, Pazartesi


Pashinyan'ın 50 günü - Rusya'dan gözlem - ÖZEL

Analitik Merkez A- A A+
Oleg Kuznetsov,
 
Rus siyaset bilimcisi ve tarihçi
 

 
Nikol Pashinian’ın Ermenistan Başbakanı’ndan bu yana 50 gün geçti. Batı jurnalistikasında bizim dünyaya bu sürede bir kişinin iktidarda olmasının ilk sonuçlarına dair fikir yürütmek gibi gelenek girdi. Rusya, ABD, Çin, Hindistan, Brezilya, Almanya gibi büyük devletlerde genellikle bu 100 gün olarak alınır, ancak Ermenistan gibi az nüfuslu devlet için 50 gün orada olup bitenleri anlamaya yeterlidir. Fakat bu süre geçen dönem boyunca bir potansiyel gelişme tendensiyalarının kurulduğu ve yeni yönetimin faaliyet öncelikleri olarak kendi karşısına hangi amaçları koyduğunu söylemek için yeterlidir.
 
Ermenistan'da bazılarının devrim, diğerlerinin ise darbe adlandırdığı güç ve siyasi rejimin değişmesi sonucunda önemli bir zaman diliminde ülke dünya medyasının ilgi odağı oldu. Fakat durum son iki haftada önemli ölçüde değişti.
 
Son zamanlarda, Rus televizyon kanallarında Ermeni odaklı propagandacılar ve Ermenilerin isimleri birkaç kez düştü. Tabii ki, bu, Ermenistan'ın siyasi yönetiminin değişmesinden sonra Rusya'nın kendi müttefiqine tutumunun değiştiğini gösteriyor.
 
Bu durumun iki açıklaması var. Bir yandan Rusya, halk arasında hiç de polulyar olmayan emeklilik reformlarının yapıldığı ortamda Ermenistan'a karşı kendi dış politikasının uğursuzluğunu göstermekle zaten kızgın olan Rusları kızdırmak istemiyor, diğer yandan Ermenistan ve çevresinde yaşanan olaylar hakkında bilgilerin basında kapsama imtina Kremlin tarafından resmi Erivan'a hassas olmayan yabancı ve iç politikanın duruşuna işaret edebilir. Buna örnek olarak, Azerbaycan ordusunun Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti Şerur ilçesinde pozisyonları aktarmasına Rusya yönetimlerin kontrolündeki basında hiçbir rekasiya verilmemesi söylenebilir: bu üç ay önce yaşanmış olsaydı bu yayınlar Azerbaycanın ünvanına sert çıkışlar ederlerdi. Rusya Dışişleri Bakanlığı geniş bir bildiri yayınladı, ancak şimdi sakinlik dolu.
 
Bu, Moskova’nın Erivan’dan duyduğu memnuniyetsizliğin tek örneği değil. Mayıs ayında Rusya Federal Veteriner ve Fitosanitar Kontrol Hizmeti Ermenistan'dan Rusya'ya Gümrük Birliği çerçevesinde getirilen tarım mallarına kısıtlama uygulamıştı. Fakat Erivan'da, bunu düşünmediler. Bundan sonra Rusya Devlet Başkanı Putin ve Ermenistan Başbakanı Paşinyan iki kez biraraya geldi ve bu görüşler Rusya-Ermenistan ilişkilerini aydınlaşmaq yerine aksine, daha da bulanık etti. Daha sonra ise Moskova Erivan'a ikinci kez uyarıda bulundu - bu ülkeye ihraç edilen doğal gazın fiyatını kaldırdı. Son zamanlarda Kremlin, Ermenistan'ı ve onun bilgi yayılımını veto etti.
 
Belirtmek gerekir ki, Vladimir Putin yıllık devlet hizmeti faaliyetinde deneyime sahip, dünya çapında lider olarak bu uzun illlər için apaçık kabalık, provokasyonlar, gizlədilməyən yüzlülükle karşılaştığı için devlet başkanları sırasında meslektaşlarının öznel yönleri gibi böyle "detaylar" a artık fikir vermiyor. Onun uluslararası ilişkilere dair pozisyonu sadece iki ülke arasında yıllarca süren karşılıklı ilişkiler mekanizmasının düşünülmüş şekilde kırıldığı zaman yeniden format edilir. Burada soru Paşinyan'ın batılılığı veya "karakterin kişiliği" değildir. Putin örneğin, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu gibi kaba siyasetçilerle genel dil tapa bilib. Netanyahu'nun Putin'le iletişimi birinciye Suriye'ye darbe indirmesine engel olmuyor ve Paşinyan Putin'le benzeri iletişim kurmak isterse de bu o zaman alınmıyor.
 
Pashinyan bir politikacı değildir, o sadece bir toplumsal güç dalgası kurmayı değil, yıkmayı başaran bir popülisttir. Misalç, Ermenistan parlamentosunda trafik kurallarının ihlali nedeniyle idari para cezalarının kaldırılmasına yönelik ilk girişimdir. Sadece bu olgu kanıtlıyor harfi desek, sokaktan iktidara gelmiş Pşinyanın yasama süreci ve devlet yönetiminin işleyiş mekanizması hakkında hiçbir tasavvuru olmadığı kanaatine gəlinsin ve bu yüzden o beceriksiz sayılır.
 
Ayrıca, Pashinyan'ın Bakanlar Kurulu üyeleri, mesleki nitelikleri açısından Ermenistan gibi küçük bir devletin yönetimi ile başa çıkmak için büyük ihtiyaç duymaktadırlar. Onların çoğu yakın geçmişte Transperency International gibi başlangıçta devlet mekanizmalarının dağıtılmasına yönelik faaliyet gösteren Amerikan veya ulus ötesi Amerika odaklı ticari olmayan kuruluşların aktivistleri. Ermenistan'ın bundan önceki siyasi rejimleri - Dağlık Karabağ'ın Ermeni bölücülerin yasadışı silahlı qruplaşmasının sahra komutanlarından oluşan cunta - Robert Koçaryan ve Serj Sarkisyan Ermenistan Cumhurbaşkanı seçilirken işgal edilmiş Azerbaycan toprakları üzerinde yöneticilik becerisi tecrübeleri vardı, bütçe, maliye vb. "Devletin diğer teknik süreçleri". Pashinyan ve ekibi terra ibcogmio alanı, "bilinmeyen arazi".
 
Peştine iktidara geldiğinde, Ermenistan, 1991 yılında SSCB'nin çöküşünden sonra Rusya ve Azerbaycan'ın kendi ulusal hükümetlerini inşa edecekleri bir duruma düştü. Karabağ savaşı 1988-1994 askeri savaşında, 1991 Dağlık Karabağ sorununda Ermenistan'da iktidarın sürekliliğinin korunması. Şimdi, Ermenistan'da, Sovyetler Birliği'nden miras kalan on yıllardan beri, Dağlık Karabağ sorunuyla korunan devlet mekanizması çökmeye başlıyor. Onu hala elitanın değişmesi, varlıkların yeniden dağıtılması ve buna bağlı oluşacak sosyoekonomik şoklar bekliyor, ama dikkate alalım ki, fakir ülke ve yoksul nüfus için tüm bu facialar ağrısız geçebilir, çünkü bundan daha kötüsü olmayacak.
 
Ermenistan'daki durumun gelişimine bakarsak, "Gürcü-Ukraynalı" senaryosunu bekliyor. Bu politika, Rusya'nın ana jeopolitik rekabetine - Amerika Birleşik Devletleri'nin stratejik çıkarlarına - uygun. Bu stratejinin temel amacı, Rus-Ermeni siyasi ve ekonomik ilişkilerini tamamen kırmak ve Güney Kafkasya'yı Rus etkisinden özgür bir coğrafi konuma dönüştürmektir.
 
Görünür, bu açıdan - ABD jeostratejik çıkarları açısından Paşinyanın Ermenistan'da yöneticiliği döneminde Dağlık Karabağ sorununun çözümü perspektiflerine de bakmalı olacak. ABD bu çatışmayı en üst düzeye çıkarmakla ilgileniyor. Böylelikle Ermenistan, Rusya'nın inatçı rakibi olan Türkiye'nin ana rakibini İran'a karşı bir baskı aracı olarak kullanmak için ana rakibi olarak kullanabilir. İki hafta önce Pashinyan sözde "Artsax" organizasyonunu üçüncü bir parti olarak görüşmelere başladı. Böyle bir fikir var ki, Paşinyan bununla sorumluluğu AGİT Minsk grubunun üzerine atmak istiyor, gerçekte ise uluslararası güvenliğin bu sorununun barışçıl çözümü için bir şans vermeyerek çözüm sürecini çıkmaza soktu.

 

Metinde hata varsa, onu not alıp Ctrl + Enter tuşuna basarak bize gönderin.

EurasiaDiary © İçeriğin yayınlanması için hiperlink kullanılmalı.

Bizi takip edin:
Twitter: @EurasiaTurk
Facebook: EurasiaTurkiye
Telegram: @eurasia_diary


Загрузка...